خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر آرزوهای شاعر برای وفا، ترس از خدا، رضایت، وصال و سعادت با معشوق است. شاعر از دوری و ناکامی می‌نالد و آرزو می‌کند که ای کاش شرایط به گونه‌ای دیگر بود.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناکامی و آرزوهای عمیق، نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارند.
غزل ۱۰۵ - گر آن مه را وفا بودی چه بودی
گر آن مه را وفا بودی چه بودی
ورش ترس از خدا بودی چه بودی ۱
دمی خواهم که با او خوش برآیم
اگر او را رضا بودی چه بودی ۲
دلم را از لبش بوسیست حاجت
گر این حاجت روا بودی چه بودی ۳
اگر روزی به لطف آن پادشا را
نظر با این گدا بودی چه بودی ۴
خرد گر گرد من گشتی چه گشتی
وگر صبرم بجا بودی چه بودی ۵
به وصلش گر عبید بینوا را
سعادت رهنما بودی چه بودی ۶
ورش ترس از خدا بودی چه بودی ۱
دمی خواهم که با او خوش برآیم
اگر او را رضا بودی چه بودی ۲
دلم را از لبش بوسیست حاجت
گر این حاجت روا بودی چه بودی ۳
اگر روزی به لطف آن پادشا را
نظر با این گدا بودی چه بودی ۴
خرد گر گرد من گشتی چه گشتی
وگر صبرم بجا بودی چه بودی ۵
به وصلش گر عبید بینوا را
سعادت رهنما بودی چه بودی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۴ - عزم کجا کرده‌ای باز که برخاستی
گوهر بعدی:غزل ۱۰۶ - خم ابروی او در جانفزائی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
