غزل ۹۹ - خوش بود گر تو یار ما باشی

خوش بود گر تو یار ما باشی
مونس روزگار ما باشی ۱

روزکی همنشین ما گردی
شبکی در کنار ما باشی ۲

ما همه بندگان حلقه بگوش
تو خداوندگار ما باشی ۳

همچو سگ میدویم در پی تو
بو که ناگه شکار ما باشی ۴

غم نگردد به گرد خاطر ما
گر دمی غمگسار ما باشی ۵

تا دل بیقرار ما باشد
در دل بیقرار ما باشی ۶

تا منم بندهٔ توام چو عبید
تا توئی شهریار ما باشی ۷