غزل ۵۷ - خرم آن کس که غم عشق تو در دل دارد

خرم آن کس که غم عشق تو در دل دارد
وز همه ملک جهان مهر تو حاصل دارد ۱

جور و بیداد و جفا کردن و عاشق کشتن
زیبد آنرا که چنین شکل و شمایل دارد ۲

عاشق دلشده را پند خردمند چه سود
رند دیوانه کجا گوش به عاقل دارد ۳

مبتلائیست که امید خلاصش نبود
هرکه بر پای دل از عشق سلاسل دارد ۴

تا دم بازپسین غرقهٔ دریای غمش
مدعی باشد اگر چشم به ساحل دارد ۵

هرکه خواهد که کند از تو مرادی حاصل
حاصل آنست که اندیشهٔ باطل دارد ۶

میکشد ساعد سیمین تو ما را و عبید
میل بوسیدن سرپنجهٔ قاتل دارد ۷