غزل ۵۰۳ - گر چشم سیاهش را از چشم صفا بینی

گر چشم سیاهش را از چشم صفا بینی
آهوی خطایی را در عین خطا بینی ۱

اطوار تطاول را در طرهٔ او یابی
زنجیر محبت را بر گردن ما بینی ۲

بر طرهٔ او بگذر تا مشک ختن یابی
در چهرهٔ او بنگر تا نور خدا بینی ۳

در راه طلب بنشین چندان که خطر یابی
از کوی وفا بگذر چندان که جفا بینی ۴

با هجر شکیبا شو تا وصل بدست آری
با درد تحمل کن تا فیض دوا بینی ۵

شب گر ز غمش میری، چون نوبت صبح آید
اعجاز مسیحا را ز انفاس صبا بینی ۶

آن حور بهشتی رو گر حلقه کند گیسو
مرغان بهشتی را در دام بلا بینی ۷

مطرب سخنی سر کن زان لعل لب شیرین
تا شور حریفان را در بزم به پا بینی ۸

افتد دلت ای ناصح چون سایه به دنبالش
گر سرو فروغی را سنبل به قفا بینی ۹