این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از بی‌وفایی و جفای معشوق است. شاعر از این که معشوق به جای او به دیگران روی آورده و عهدشکنی کرده، شکایت می‌کند. او از نادیده گرفته شدن وفاداری‌های خود و دریافت جفا به جای پاداش، ابراز ناراحتی می‌کند. همچنین، شاعر به این اشاره می‌کند که معشوق با رفتارهای خود باعث رنج دیگران شده و به جای کمک به آن‌ها، تنها به فکر خود بوده است.
محتوا شامل موضوعات عاطفی عمیق مانند خیانت، رنج عاشقانه و شکایت از بی‌وفایی است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین و پیچیده باشد.
غزل ۴۶۳ - رفتی بر غیر و ترک ما کردی
ای ترک ختن بسی خطا کردی ۱
پیمانه زدی ز دست بیگانه
اندیشهٔ خون آشنا کردی ۲
سرخوش به کنار بلهوس خفتی
بنگر که به اهل دل چه‌ها کردی ۳
جز با من دل شکسته در عالم
هر عهد که بسته‌ای وفا کردی ۴
در عهد تو هر چه من وفا کردم
پاداش وفای من جفا کردی ۵
آبی نزدی بر آتشم هرگز
تا بر لب آب خضر جا کردی ۶
آنگه که قبای ناز پوشیدی
پیراهن صبر من قبا کردی ۷
بی‌چاره منم وگر نه از رحمت
درد همه خستگان دوا کردی ۸
بی بهره منم وگر نه از یاری
کام همه طالبان روا کردی ۹
الا من که محکمش بستی
هر بسته که داشتی رها کردی ۱۰
تا قد تو زد ره فروغی را
هر فتنه که خواستی بپاکردی ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
