خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، بیانگر ناامیدی و اندوه شاعر از ناکامی‌ها و بی‌وفایی‌های دنیاست. او از عشق نافرجام، بی‌اعتمادی به وعده‌ها، و جستجوی حقیقت در میان نابسامانی‌ها سخن می‌گوید. شاعر با اشاره به مفاهیمی مانند عشق، وفاداری، و حقیقت، احساسات عمیق خود را به تصویر می‌کشد.

مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل احساسات و تجربیات شاعر نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.

مشاهده کامل

نقد غمت خریدم با صد هزار شادی
روی مراد دیدم در عین نامرادی

مات خط تو بودم در نشهٔ نباتی
خاک در تو بودم در عالم جمادی

اول به من سپردی گنج نهان خود را
آخر ز من گرفتی سرمایه‌ای که دادی

در چنگ من نیامد مرغی ز هیچ گلشن
در دام من نیفتاد صیدی ز هیچ وادی

چشمی نمی‌توان داشت در راه هر مسافر
گوشی نمی‌توان داد بر بانگ هر منادی

چون راستی محال است در طبع کج کلاهان
گیرم که باز گردد گردون ز کج نهادی

ترسم دلش برنجد از من و گر نه هر شب
صد ناله می‌فرستم با باد بامدادی

پیر مغان به قولم کی اعتماد می‌کرد
گر بر حدیث واعظ می‌کردم اعتمادی

گر تاجر وفایی دکان به هرزه مگشا
زیرا که من ندیدم جنسی بدین کسادی

تا جذبه‌ای نگیرد دامان دل فروغی
حق را نمی‌توان جست با صد هزار هادی

«فروغی بسطامی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir