خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، بیانگر عشق و عرفان است. در آن، شاعر از دلبری و تأثیر آن بر ایمان زاهدان، شکوفایی عشق و زیبایی، و تسلیم عاشقان در برابر فرمان معشوق سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به ناچیز بودن مشکلات در برابر عشق و ستایش قدسیان از سماع یار دارد. در پایان، شاعر از ظلم و ستم بر انسان و لزوم صبر در برابر سختی‌ها می‌گوید.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند تسلیم در برابر عشق و نقد ظلم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
غزل ۱۹۷ - شاهدان گر دلبری زین سان کنند
شاهدان گر دلبری زین سان کنند
زاهدان را رخنه در ایمان کنند ۱
هر کجا آن شاخ نرگس بشکفد
گلرخانش دیده نرگسدان کنند ۲
ای جوان سروقد گویی ببر
پیش از آن کز قامتت چوگان کنند ۳
عاشقان را بر سر خود حکم نیست
هر چه فرمان تو باشد آن کنند ۴
پیش چشمم کمتر است از قطره‌ای
این حکایت‌ها که از طوفان کنند ۵
یار ما چون گیرد آغاز سماع
قدسیان بر عرش دست افشان کنند ۶
مردم چشمم به خون آغشته شد
در کجا این ظلم بر انسان کنند ۷
خوش برآ با غصه ای دل کاهل راز
عیش خوش در بوته هجران کنند ۸
سر مکش حافظ ز آه نیم شب
تا چو صبحت آینه رخشان کنند ۹
زاهدان را رخنه در ایمان کنند ۱
هر کجا آن شاخ نرگس بشکفد
گلرخانش دیده نرگسدان کنند ۲
ای جوان سروقد گویی ببر
پیش از آن کز قامتت چوگان کنند ۳
عاشقان را بر سر خود حکم نیست
هر چه فرمان تو باشد آن کنند ۴
پیش چشمم کمتر است از قطره‌ای
این حکایت‌ها که از طوفان کنند ۵
یار ما چون گیرد آغاز سماع
قدسیان بر عرش دست افشان کنند ۶
مردم چشمم به خون آغشته شد
در کجا این ظلم بر انسان کنند ۷
خوش برآ با غصه ای دل کاهل راز
عیش خوش در بوته هجران کنند ۸
سر مکش حافظ ز آه نیم شب
تا چو صبحت آینه رخشان کنند ۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۶ - آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
گوهر بعدی:غزل ۱۹۸ - گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
