این شعر عاشقانه و غزلگونه، احساسات عمیق عاشقانه و حسرتهای ناشی از عشق را بیان میکند. شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر دل و جان سخن میگوید و از درد فراق و اشتیاق مینالد. همچنین، اشاراتی به تأثیر معشوق بر محیط اطراف و احساسات جمعی دارد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و گاه حسرتبار است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات شعری ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
غزل ۲۶۳ - هر جا که به طنازی، آن سرو روان آید
دل بر سر دل ریزد، جان از پی جان آید ۱
حسرت نبرد عاشق جز بر دل مشتاقی
کز رهگذر خوبان حسرت نگران آید ۲
شهری به ره آن مه، خون در دل و جان بر لب
فریاد که از دستش یک شهر به جان آید ۳
هرگز نتوان رفتن بیرون ز کمین گاهی
کان ترک شکارافکن با تیر و کمان آید ۴
باید که تنم گردد چون موی به باریکی
شاید به کنار من آن موی میان آید ۵
مشکل ز وجود من ماند اثری باقی
وقتی که به سر رفتم آن جان جهان آید ۶
آنجا که تو بنشینی، خلقی به فغان خیزد
وانجا که تو برخیزی، شهری به امان آید ۷
ترسم ندهی راهم در صحن گلستانت
تا تازه بهارت را آسیب خزان آید ۸
اندوه نمیماند در عشق فروغی را
هر گه به دل تنگش آن تنگ دهان آید ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.