خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی است که بر بندگی و عشق به معشوق الهی تأکید دارد. شاعر از تسلیم در برابر پروردگار، پیروی از راه حق، و رهایی از تعلقات دنیوی سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیمی مانند مستی معنوی، رازداری، و رسیدن به حقیقت وجود دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سال دشوار است. همچنین، برخی اصطلاحات مانند «مستی» و «رندان» ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند تا برداشت نادرست نشود.

مشاهده کامل

غزل ۲۴۸ - گر ز غلامیش نشانت دهند

گر ز غلامیش نشانت دهند
سلطنت کون و مکانت دهند ۱

بندهٔ او شو که یک التفات
خواجگی هر دو جهانت دهند ۲

پیروی پیر خرابات کن
تا شرف بخت جوانت دهند ۳

دامن رندان سبک سیر گیر
تا همه دم رطل گرانت دهند ۴

سر به خط ساقی گل‌چهره نه
تا ز قضا خط امانت دهند ۵

بادهٔ مستانه بنوش آشکار
تا خبر از راز نهانت دهند ۶

تا نرسد جان تو بر لب کجا
نوشی از آن گنج دهانت دهند ۷

گر نگری لعل گهربار او
دیدهٔ یاقوت فشانت دهند ۸

گر بدری پردهٔ تن را ز هم
ره به سراپرده جانت دهند ۹

در عوض خاک در او مگیر
گر همه گل‌زار جنانت دهند ۱۰

کاش فروغی شب هجران دوست
تا به سحر تاب و توانت دهند ۱۱
وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف) قالب: غزل تعداد ابیات: ۱۱ ۴۹۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۷ - آتش‌زدگان ستم آب از تو نخواهند
گوهر بعدی:غزل ۲۴۹ - عاشقی کز خون دل جام شرابش می‌دهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.