غزل ۲۴۷ - آتش‌زدگان ستم آب از تو نخواهند

آتش‌زدگان ستم آب از تو نخواهند
دل سوختگان غیر عذاب از تو نخواهند ۱

فردای قیامت که حساب همه خواهند
خونین کفنان هیچ حساب از تو نخواهند ۲

گر بی‌گنهان را کشی امروز به محشر
تقصیر تو بخشند و عقاب از تو نخواهند ۳

گر خون محبان خوری از تاب محبت
پاداش عمل در همه باب از تو نخواهند ۴

قومی که جگر سوخته آتش عشقند
شاید که به جز بادهٔ ناب از تو نخواهند ۵

جمعی که به بیداریشان کام ندادی
جور است که یک بوسه به خواب از تو نخواهند ۶

تا چند ز خون مژه در کوی تو احباب
صد نامه نویسند و جواب از تو نخواهند ۷

مردم ز سیه چشم تو در میکدهٔ عشق
مستند به حدی که شراب از تو نخواهند ۸

هر جا که برآید ز غمت نالهٔ عشاق
ارباب طرب چنگ و رباب از تو نخواهند ۹

الحق که غزالان سیه چشم فروغی
حیف است غزلهای خوش آب از تو نخواهند ۱۰