غزل ۱۹۰ - کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند
ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند ۱

قاصد منزل سلمی که سلامت بادش
چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند ۲

امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند
گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند ۳

یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز
که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند ۴

شاه را به بود از طاعت صدساله و زهد
قدر یک ساعته عمری که در او داد کند ۵

حالیا عشوه ی ناز تو ز بنیادم برد
تا دگرباره حکیمانه چه بنیاد کند ۶

گوهر پاک تو از مدحت ما مستغنیست
فکر مشاطه چه با حسن خداداد کند ۷

ره نبردیم به مقصود خود اندر شیراز
خرم آن روز که حافظ ره بغداد کند ۸