غزل ۱۹۰ - نرخ یک بوسه گر آن لعل به صدجان می‌کرد

نرخ یک بوسه گر آن لعل به صدجان می‌کرد
مشتری فکر خریداری‌اش آسان می‌کرد ۱

تلخ کام از لب شیرین بتی جان دادم
که به یک خنده جهان را شکرستان می‌کرد ۲

همه جعمیت عشاق پریشان می‌شد
چون صبا شرحی از آن زلف پریشان می‌کرد ۳

کوی دل ها همه از شوق به سر می‌غلطید
چون خم طره او دست به چوگان می‌کرد ۴

گر زلیخا رخ زیبای تو می‌دید به خواب
یوسفش را همهٔ عمر به زندان می‌کرد ۵

خضر اگر لعل روان بخش تو را می‌بوسید
خاک حسرت به سر چشمهٔ حیوان می‌کرد ۶

شب که از خط تو یک نکته بیان می‌کردم
تا سحر مشک ختا باد به دامان می‌کرد ۷

با خیال خط و خال تو دل مشتاقان
مشک در دامن و عنبر به گریبان می‌کرد ۸

کرد با جان فروغی رخ تابندهٔ دوست
با کتان آن چه فروغ مه تابان می‌کرد ۹