خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیبایی‌های معشوق و تأثیر عمیق او بر دل‌ها می‌پردازد. شاعر از سوزش عشق، جذبه‌های معشوق و افسون بی‌نظیر او سخن می‌گوید. همچنین، به قدرت عشق در دگرگونی دل‌ها و ویرانی‌های ناشی از فراق اشاره می‌کند. در نهایت، شعر با اشاره به فیض الهی و برتری معشوق بر همه زیبایی‌های جهان پایان می‌یابد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۷۲ - چراغی کاین همه پروانه دارد
چراغی کاین همه پروانه دارد
یقین کز سوز ما پروا ندارد ۱
نه چشمش مردمان را سرخوشی‌هاست
خوشا دوری که این پیمانه دارد ۲
ز زنجیر سر زلفش توان یافت
که کاری با دل دیوانه دارد ۳
دل خلقی به خاک او گرفتار
چه خرمن‌ها کز این یک دانه دارد ۴
هر آن دل کاشنای کوی او گشت
چه باک از شنعت بیگانه دارد ۵
جهانی سرخوش از افسانهٔ اوست
چه افسونی در این افسانه دارد ۶
غمش هر لحظه می‌کاود دلم را
مگر گنجی در این ویرانه دارد ۷
ز اعجاز دم عیسی عیان است
که این فیض از لب جانانه دارد ۸
فروغی فارغ است از ماه گردون
که ماهی امشب اندر خانه دارد ۹
یقین کز سوز ما پروا ندارد ۱
نه چشمش مردمان را سرخوشی‌هاست
خوشا دوری که این پیمانه دارد ۲
ز زنجیر سر زلفش توان یافت
که کاری با دل دیوانه دارد ۳
دل خلقی به خاک او گرفتار
چه خرمن‌ها کز این یک دانه دارد ۴
هر آن دل کاشنای کوی او گشت
چه باک از شنعت بیگانه دارد ۵
جهانی سرخوش از افسانهٔ اوست
چه افسونی در این افسانه دارد ۶
غمش هر لحظه می‌کاود دلم را
مگر گنجی در این ویرانه دارد ۷
ز اعجاز دم عیسی عیان است
که این فیض از لب جانانه دارد ۸
فروغی فارغ است از ماه گردون
که ماهی امشب اندر خانه دارد ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۱ - کسی که در دل شب چشم خون فشان دارد
گوهر بعدی:غزل ۱۷۳ - هر کس که به دل حسرت پیکان تو دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
