این شعر عاشقانه و عرفانی از فروغی بیانگر عشق عمیق و بینظیر شاعر به معشوق است. در آن، شاعر از زیبایی بیهمتای معشوق، تأثیر عمیق او بر دلش، و وفاداری بیشائبهاش سخن میگوید، حتی اگر با جفا روبرو شود. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند طوبی و حرم دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'قتل پدر' نیاز به بلوغ فکری برای تفسیر صحیح دارد.
غزل ۱۶۱ - نظر ز روی تو صاحب نظر نمیبندد
که هیچ کس به چنین روی در نمیبندد ۱
دلم ز صورت خوب تو پی به معنی برد
که چرخ نقشی ازین خوب تر نمیبندد ۲
زمانه زان لب شیرین اگر خبر گردد
به راستی کمر نیشکر نمیبندد ۳
به خاک کوی تو شب نیست کاب دیدهٔ من
ره گذرگه باد سحر نمیبندد ۴
ز قامت تو چنان پایمال شد طوبی
که تا به روز قیامت کمر نمیبندد ۵
کبوتران حرم را به جز تو کافرکیش
پس از هلاک کسی بال و پر نمیبندد ۶
جز آن پسر که منش دوست چون پدر دارم
کسی میان پی قتل پدر نمیبندد ۷
وفا نمودم و پاداش آن جفا دیدم
که گفت نخل محبت ثمر نمیبندد ۸
هزار بار به خون گر کشی فروغی را
ز آستان تو بار سفر نمیبندد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.