این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و بیان میکند که هیچ چیزی قابل مقایسه با این احساس و معشوق نیست. همچنین، از مفاهیمی مانند مهر خدا، عشاق، و مسائل معنوی نیز استفاده شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۱۵۳ - لعل تو به سر چشمهٔ زمزم نتوان داد
این مهر خدا داده به خاتم نتوان داد ۱
عشاق تو را زجر پیاپی نتوان کرد
مستان تو را جام دمادم نتوان داد ۲
بر چشم تو نتوان نظر از عین هوس کرد
آهوی حرم را به خطا رم نتوان داد ۳
هر کس خم ابروی تو را دید به دل گفت
در هیچ کمانی به از این خم نتوان داد ۴
نقد دل و دین بر سر سودای تو دادیم
جنسی است محبت که جوی کم نتوان داد ۵
ماییم و جهانی که به خاطر نتوان گفت
ماییم و پیامی که به محرم نتوان داد ۶
سری که میان من و میگون لب ساقی است
کیفیت آن را به دو عالم نتوان داد ۷
جانان مرا بار خدا داده ز رحمت
جسمی که به صد جان مکرم نتوان داد ۸
آن معجزه کز لعل تو دیدهست فروغی
هرگز به دم عیسی مریم نتوان داد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.