غزل ۹۹ - زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست

زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست
کی اجل بندد زبانی را که در تحسین تست ۱

کامیاب آن تن که تنها با تو در بستر بخفت
نیک‌بخت آن سر که شبها بر سر بالین تست ۲

هر که در کون مکان می‌بینم ای سلطان حسن
بی سر و سامان عشق بی‌دل و بی‌دین تست ۳

آن که چون طومار پیچیده‌ست دلها را به هم
چین زلف عنبر افشان و خط مشکین تست ۴

غالبا غالب نگردد با تو دست روزگار
زین توانایی که در سرپنجهٔ سنگین تست ۵

خون‌بهایی از تو نتوان خواست کز روز ازل
عشق‌بازی کیش تو، عاشق کشی آیین تست ۶

هر بلایی بر زمین نازل شود از آسمان
جز بلای ما که از بالای با تمکین تست ۷

روز مردم تیره شد از نالهٔ شبگیر ما
وین هم از تحریک تار طرهٔ پرچین تست ۸

گر چو مینا خون بگریم بر من از حیرت مخند
کاین هم از کیفیت جام می رنگین تست ۹

گر من از لب تشنگی در عشق میرم باک نیست
ز آن که آب زندگی در شمهٔ نوشین تست ۱۰

خواجه هی چشم عنایت از فروغی بر مدار
ز آن که مملوک قدیم و بندهٔ دیرین تست ۱۱