غزل ۴۶ - خطت دمید از اثر دود آه ما

خطت دمید از اثر دود آه ما
شد آه ما نتیجه روز سیاه ما ۱

ما را به جرم عشق تو کشتند منکران
سرمایهٔ ثواب شد آخر گناه ما ۲

ما خون‌بهای خویش نخواهیم روز حشر
گر باز بر جمال تو افتد نگاه ما ۳

شاهد ضرور نیست شهیدان عشق را
گو هیچ دم مزن ز شهادت گواه ما ۴

قانع شدم به نیم نگه لیکن از غرور
مشکل نظر کند به گدا پادشاه ما ۵

چشمش نظر به حالت دل‌خستگان نکرد
یا رب کسی مباد به حال تباه ما ۶

گفتم که چیست سلسله جنبان فتنه، گفت
ماری که خفته است به زیر کلاه ما ۷

گفتم که آب دیده ما چاه می‌شود
گفتا اگر به دیده کشی خاک راه ما ۸

دانی که چیست نیر اعظم فروغیا
کمتر فروغ طلعت تابنده ماه ما ۹