غزل ۴۰ - کاش آن صنم آماده شدی جلوه‌گری را

کاش آن صنم آماده شدی جلوه‌گری را
در پرده نشاندی صنم کاشغری را ۱

گر جعد تو مویی فکند بر سر آتش
احضار کند روح هوا فوج پری را ۲

از منظر خورشید تو گر پرده برافتد
هر ذره کند دعوی صاحب‌نظری را ۳

هر گه که چو طاوس خرامی عجبی نیست
گر طوق به گردن فکنی کبک دری را ۴

تا خط تو بر صفحهٔ رخسار ندیدم
واقف نشدم فتنهٔ دور قمری را ۵

گر پای نهی از سر رحمت به گلستان
درهم شکنی رونق گل‌برگ طری را ۶

چون سرو قباپوش تو در جلوه درآید
البته پری شیوه کند جامه دری را ۷

کحال صبا از اثر گرد قدومت
از نرگس شهلا ببرد بی‌بصری را ۸

هر کس که دم از حور زند عین قصور است
گفتن نتوان با تو حدیث دگری را ۹

پیغام فروغی نرسد بر سر کویت
که آنجا گذری نیست نسیم سحری را ۱۰