این شعر عاشقانه و توصیفی، به زیباییهای معشوق و تأثیرات جادویی او بر طبیعت و اطرافیان میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند موی معشوق که روح پریها را احضار میکند یا خورشید چهرهاش که هر ذرهای را صاحبنظر میسازد، عشق و ستایش خود را بیان میکند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و تصاویر شاعرانه پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
غزل ۴۰ - کاش آن صنم آماده شدی جلوهگری را
در پرده نشاندی صنم کاشغری را ۱
گر جعد تو مویی فکند بر سر آتش
احضار کند روح هوا فوج پری را ۲
از منظر خورشید تو گر پرده برافتد
هر ذره کند دعوی صاحبنظری را ۳
هر گه که چو طاوس خرامی عجبی نیست
گر طوق به گردن فکنی کبک دری را ۴
تا خط تو بر صفحهٔ رخسار ندیدم
واقف نشدم فتنهٔ دور قمری را ۵
گر پای نهی از سر رحمت به گلستان
درهم شکنی رونق گلبرگ طری را ۶
چون سرو قباپوش تو در جلوه درآید
البته پری شیوه کند جامه دری را ۷
کحال صبا از اثر گرد قدومت
از نرگس شهلا ببرد بیبصری را ۸
هر کس که دم از حور زند عین قصور است
گفتن نتوان با تو حدیث دگری را ۹
پیغام فروغی نرسد بر سر کویت
که آنجا گذری نیست نسیم سحری را ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.