غزل ۳۰ - دل بی رخ خوب تو سر خویش ندارد

دل بی رخ خوب تو سر خویش ندارد
جان طاقت هجر تو ازین بیش ندارد ۱

از عاقبت عشق تو اندیشه نکردم
دیوانه دل عاقبت اندیش ندارد ۲

مه پیش تو از حسن زند لاف ولیکن
او نوش لب و غمزهٔ چون نیش ندارد ۳

از مرهم وصل تو نصیبی نبود هیچ
آن را که ز عشق تو دل ریش ندارد ۴

خود عاشق صاحب نظر از عمر چه بیند
چون آینهٔ روی تو در پیش ندارد ۵

از دایرهٔ عشق دلا پای برون نه
کآن محتشم اکنون سر درویش ندارد ۶

چون سیف هر آن کس که تو را دید به یکبار
بیگانه شد از خلق و سر خویش ندارد ۷