غزل ۱۴۷ - نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد
که روز محنت و غم رو به کوتهی آورد ۱

به مطربان صبوحی دهیم جامه ی چاک
بدین نوید که باد سحرگهی آورد ۲

بیا بیا که تو حور بهشت را رضوان
در این جهان ز برای دل رهی آورد ۳

همی‌رویم به شیراز با عنایت بخت
زهی رفیق که بختم به همرهی آورد ۴

به جبر خاطر ما کوش کاین کلاه نمد
بسا شکست که با افسر شهی آورد ۵

چه ناله‌ها که رسید از دلم به خرمن ماه
چو یاد عارض آن ماه خرگهی آورد ۶

رساند رایت منصور بر فلک حافظ
که التجا به جناب شهنشهی آورد ۷