خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که به زیبایی از عشق، عرفان و فلسفه سخن می‌گوید. شاعر از دل عاشق و رازهای نهفته در آن، ارزش عشق و فداکاری، و اهمیت عقل و خرد در زندگی صحبت می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند غیب، عرفان، و ارزش‌های اخلاقی اشاره دارد.

این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و غیب ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده و نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

غزل ۱۱۹ - دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

دلی که غیب نمای است و جامِ جم دارد
ز خاتمی که دمی گم شود، چه غم دارد؟ ۱

به خَطُّ و خالِ گدایان مده خزینهٔ دل
به دستِ شاهوَشی دِه که محترم دارد ۲

نه هر درخت تحمّل کند جفایِ خزان
غلامِ همتِ سروم که این قدم دارد ۳

رسید موسمِ آن کز طرب چو نرگسِ مست
نهد به پایِ قدح هر که شش درم دارد ۴

زر از بهایِ می اکنون چو گل دریغ مدار
که عقلِ کل به صدت عیب متّهم دارد ۵

ز سِرِّ غیب کس آگاه نیست، قصّه مخوان
کدام مَحرمِ دل ره در این حرم دارد؟ ۶

دلم که لافِ تَجَرُّد زدی، کنون صد شغل
به بویِ زلفِ تو با بادِ صبحدم دارد ۷

مرادِ دل ز که پرسم؟ که نیست دلداری
که جلوهٔ نظر و شیوهٔ کرم دارد ۸

ز جَیبِ خرقهٔ حافظ چه طَرف بِتوان بست
که ما صمد طلبیدیم و او صَنم دارد ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۸ - آن کس که به دست جام دارد
گوهر بعدی:غزل ۱۲۰ - بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.