این متن شعری است که به زیبایی از عشق، عرفان و فلسفه سخن میگوید. شاعر از دل عاشق و رازهای نهفته در آن، ارزش عشق و فداکاری، و اهمیت عقل و خرد در زندگی صحبت میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند غیب، عرفان، و ارزشهای اخلاقی اشاره دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و غیب ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده و نامفهوم باشد.
غزل ۱۱۹ - دلی که غیب نمای است و جام جم دارد
ز خاتمی که دمی گم شود، چه غم دارد؟ ۱
به خَطُّ و خالِ گدایان مده خزینهٔ دل
به دستِ شاهوَشی دِه که محترم دارد ۲
نه هر درخت تحمّل کند جفایِ خزان
غلامِ همتِ سروم که این قدم دارد ۳
رسید موسمِ آن کز طرب چو نرگسِ مست
نهد به پایِ قدح هر که شش درم دارد ۴
زر از بهایِ می اکنون چو گل دریغ مدار
که عقلِ کل به صدت عیب متّهم دارد ۵
ز سِرِّ غیب کس آگاه نیست، قصّه مخوان
کدام مَحرمِ دل ره در این حرم دارد؟ ۶
دلم که لافِ تَجَرُّد زدی، کنون صد شغل
به بویِ زلفِ تو با بادِ صبحدم دارد ۷
مرادِ دل ز که پرسم؟ که نیست دلداری
که جلوهٔ نظر و شیوهٔ کرم دارد ۸
ز جَیبِ خرقهٔ حافظ چه طَرف بِتوان بست
که ما صمد طلبیدیم و او صَنم دارد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.