خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که به زیبایی‌های زندگی، عشق، و مستی معنوی اشاره دارد. شاعر از جام و می به عنوان نمادهایی از لذت و حیات استفاده می‌کند و به عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد. همچنین، از مفاهیمی مانند تقوا، زهد، و مستی معنوی سخن می‌گوید.

این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای مانند می و مستی ممکن است نیاز به تفسیر و درک بیشتری داشته باشد که مناسب سنین بالاتر است.

مشاهده کامل

غزل ۱۱۸ - آن کس که به دست جام دارد

آن کس که به دست جام دارد
سلطانیِ جَم مُدام دارد ۱

آبی که خِضِر حیات از او یافت
در میکده جو‌ که جام دارد ۲

سررشتهٔ جان به جام بگذار
کاین رشته از او نظام دارد ۳

ما و مِی و زاهدان و تقوا
تا یار، سرِ کدام دارد ۴

بیرون ز لبِ تو ساقیا نیست
در دور، کسی که کام دارد ۵

نرگس، همه شیوه‌های مستی
از چشمِ خوشت به وام دارد ۶

ذکرِ رخ و زلف تو دلم را
وردی‌ست که صبح و شام دارد ۷

بر سینهٔ ریشِ دردمندان
لعلت نمکی تمام دارد ۸

در چاهِ ذَقَن چو حافظ ای جان
حُسنِ تو دو صد غلام دارد ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۷ - دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد
گوهر بعدی:غزل ۱۱۹ - دلی که غیب نمای است و جام جم دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.