خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به زیبایی‌های زندگی، عشق، و مستی معنوی اشاره دارد. شاعر از جام و می به عنوان نمادهایی از لذت و حیات استفاده می‌کند و به عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد. همچنین، از مفاهیمی مانند تقوا، زهد، و مستی معنوی سخن می‌گوید.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای مانند می و مستی ممکن است نیاز به تفسیر و درک بیشتری داشته باشد که مناسب سنین بالاتر است.
غزل ۱۱۸ - آن کس که به دست جام دارد
آن کس که به دست جام دارد
سلطانی جم مدام دارد ۱
آبی که خضر حیات از او یافت
در میکده جو که جام دارد ۲
سررشته جان به جام بگذار
کاین رشته از او نظام دارد ۳
ما و می و زاهدان و تقوا
تا یار سر کدام دارد ۴
بیرون ز لب تو ساقیا نیست
در دور کسی که کام دارد ۵
نرگس همه شیوه‌های مستی
از چشم خوشت به وام دارد ۶
ذکر رخ و زلف تو دلم را
وردیست که صبح و شام دارد ۷
بر سینه ریش دردمندان
لعلت نمکی تمام دارد ۸
در چاه ذقن چو حافظ ای جان
حسن تو دو صد غلام دارد ۹
سلطانی جم مدام دارد ۱
آبی که خضر حیات از او یافت
در میکده جو که جام دارد ۲
سررشته جان به جام بگذار
کاین رشته از او نظام دارد ۳
ما و می و زاهدان و تقوا
تا یار سر کدام دارد ۴
بیرون ز لب تو ساقیا نیست
در دور کسی که کام دارد ۵
نرگس همه شیوه‌های مستی
از چشم خوشت به وام دارد ۶
ذکر رخ و زلف تو دلم را
وردیست که صبح و شام دارد ۷
بر سینه ریش دردمندان
لعلت نمکی تمام دارد ۸
در چاه ذقن چو حافظ ای جان
حسن تو دو صد غلام دارد ۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۷ - دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد
گوهر بعدی:غزل ۱۱۹ - دلی که غیب نمای است و جام جم دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
