این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش قدرت و عظمت یک شخصیت یا پادشاه میپردازد. او از عناصر طبیعت و مفاهیم فلسفی برای توصیف شکوه و نفوذ این شخصیت استفاده میکند و همه چیز را تحت فرمان او میداند.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۱۰۸ - خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد
ساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد ۱
زلفِ خاتونِ ظفر شیفتهٔ پرچم توست
دیدهٔ فتحِ ابد عاشقِ جولانِ تو باد ۲
ای که انشاءِ عطارد صفتِ شوکتِ توست
عقل کل چاکرِ طُغراکشِ دیوانِ تو باد ۳
طِیرهٔ جلوهٔ طوبی قدِ چون سروِ تو شد
غیرتِ خُلدِ بَرین ساحتِ بُستانِ تو باد ۴
نه به تنها حَیَوانات و نَباتات و جَماد
هر چه در عالمِ امر است به فرمانِ تو باد ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.