غزل ۵۵۶ - به رقیب سفری وعدهٔ رفتن دادی

به رقیب سفری وعدهٔ رفتن دادی
رقتی و تفرقه را سر به دل من دادی ۱

ملک وصلی که حسد داشت بر او دشمن و دوست
یک سر از دوست گرفتی و به دشمن دادی ۲

بر طرف باد گوارائی از آن نعمت وصل
که ز یک شهر گرفتی و به یک تن دادی ۳

غیر من بوی می هر که درین بزم شنید
همه را گل به بغل نقل به دامن دادی ۴

باد تاراج ز هر جا که برآمد تو تمام
سر به خاکستر این سوخته خرمن دادی ۵

تیغ تقدیر که بد در کف صیاد اجل
تو گرفتی و به آن غمزه پر فن دادی ۶

محتشم دیر نکردی به وی اظهار نیاز
نیک رفتی که مرا زود به گشتن دادی ۷