خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از حافظ، بیانگر عشق و شیفتگی شاعر به معشوق است. او از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و از تأثیرات عمیق عشق بر روح و جان خود می‌نویسد. شاعر از معشوق می‌خواهد که زیبایی‌اش را آشکار کند و جهان را با جمال خود بیاراید. همچنین، او از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند که می‌تواند جهان را دگرگون کند، یاد می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۹۵ - مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت
مدامم مست می‌دارد نسیمِ جَعدِ گیسویت
خرابم می‌کند هر دَم، فریبِ چشمِ جادویت ۱
پس از چندین شکیبایی شبی یا رب توان دیدن
که شمعِ دیده افروزیم در محرابِ ابرویت؟ ۲
سوادِ لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم
که جان را نسخه‌ای باشد ز لوحِ خالِ هندویت ۳
تو گر خواهی که جاویدان جهان یکسر بیارایی
صبا را گو که بردارد زمانی بُرقِع از رویت ۴
و گر رسمِ فنا خواهی که از عالم براندازی
برافشان تا فروریزد هزاران جان ز هر مویت ۵
من و بادِ صبا مِسکین دو سرگردانِ بی‌حاصل
من از افسونِ چشمت مست و او از بویِ گیسویت ۶
زهی همت که حافظ راست از دنیی و از عقبی
نیاید هیچ در چشمش به جز خاکِ سرِ کویت ۷
خرابم می‌کند هر دَم، فریبِ چشمِ جادویت ۱
پس از چندین شکیبایی شبی یا رب توان دیدن
که شمعِ دیده افروزیم در محرابِ ابرویت؟ ۲
سوادِ لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم
که جان را نسخه‌ای باشد ز لوحِ خالِ هندویت ۳
تو گر خواهی که جاویدان جهان یکسر بیارایی
صبا را گو که بردارد زمانی بُرقِع از رویت ۴
و گر رسمِ فنا خواهی که از عالم براندازی
برافشان تا فروریزد هزاران جان ز هر مویت ۵
من و بادِ صبا مِسکین دو سرگردانِ بی‌حاصل
من از افسونِ چشمت مست و او از بویِ گیسویت ۶
زهی همت که حافظ راست از دنیی و از عقبی
نیاید هیچ در چشمش به جز خاکِ سرِ کویت ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۴ - زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
گوهر بعدی:غزل ۹۶ - درد ما را نیست درمان الغیاث
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
