این شعر از حافظ بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و اندوه ناشی از جدایی است. شاعر از عشق و وصال معشوق سخن میگوید و از اینکه نتوانسته به کام دل برسد، اظهار تأسف میکند. او از تلاشهای بیثمر خود برای رسیدن به معشوق و وعدههای بیپایهی دیگران میگوید و در نهایت، از نرسیدن به وداع معشوق ابراز ناراحتی میکند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
غزل ۸۵ - شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت
رویِ مَه پیکرِ او سیر ندیدیم و برفت ۱
گویی از صحبتِ ما نیک به تنگ آمده بود
بار بربست و به گَردش نرسیدیم و برفت ۲
بس که ما فاتحه و حرزِ یمانی خواندیم
وز پیاش سوره اخلاص دمیدیم و برفت ۳
عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد
دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت ۴
شد چمان در چمنِ حسن و لطافت لیکن
در گلستانِ وصالش نَچَمیدیم و برفت ۵
همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم
کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.