غزل ۲۸۴ - خبر از رفتن آن سرو روانم مدهید

خبر از رفتن آن سرو روانم مدهید
بیخودم من خبر از رفتن جانم مدهید ۱

یا مجوئید نشان از من سرگشته دگر
یا به آن راه که او رفته نشانم مدهید ۲

ترسم افتد ز زبانم به تر و خشک آتش
نام آن سرو خدا را به زبانم مدهید ۳

بعد ازین بودن من موجب بدنامی اوست
خون من گرم بریزید و امانم مدهید ۴

من که از حسرت آن حور به تنگم ز جهان
به جز از مژه رفتن ز جهانم مدهید ۵

من که چون نی همه دردم بروید از سر من
خویش را دردسر از آه و فغانم مدهید ۶

پهلوی محتشم چون فکند خواب اجل
خواب گه جز ز سر کوی فلانم مدهید ۷