غزل ۲۳۳ - رندان که نقد جان به می ناب می‌دهند

رندان که نقد جان به می ناب می‌دهند
باغ حیات را به قدح آب می‌دهند ۱

عشق تو بسته خوابم و چشمانت از فریب
دل را نوید وصل تو در خواب می‌دهند ۲

بازی دهندگان وصال محال تو
ما را نشان به گوهر نایاب می‌دهند ۳

فیضی که آتشین دم عیسی به مرده داد
در دیر ساقیان به می ناب می‌دهند ۴

داری دوزخ که روز و شب از حسن بی‌زوال
پرتو به مهر و نور به مهتاب می‌دهند ۵

من دل ز تودهٔ ته گلخن نمی‌کنم
جایم اگر به بستر سنجاب می‌دهند ۶

مهر آزماست زهر وفا محتشم از آن
شیرین لبان مدام با حباب می‌دهند ۷