خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی و جذابیت معشوق را با تشبیههای زیبا مانند شراب صبوح و خورشید نیمروز توصیف میکند. شاعر از جفاهای معشوق شکایت دارد اما با وجود این جفاها، همچنان او را زیبا و دوستداشتنی میداند. همچنین، اشارهای به حالات روحی شاعر و بیماری عشق دارد.
متن شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک دارند.
غزل ۱۵۱ - ای لبت زنده کرده نام مسیح
ای لبت زنده کرده نام مسیح
به روان بخشی کلام فصیح ۱
چهرهای داری از شراب صبوح
همچو خورشید نیمروز صبیح ۲
هرچه میخواهی از جفا میکن
که صبیحی و نیست از تو قبیح ۳
از شکر خوشترست و شیرینتر
سخن تلخ از آن لبان ملیح ۴
دیشبت به رکنابه بود مدار
کردهای امشب آن کنابه صریح ۵
از تو مائیم خسته و بیمار
دگران جمله سالمند و صحیح ۶
آن صنم میزند خدنگ جفا
محتشم دست و پا چو صید ذبیح ۷
به روان بخشی کلام فصیح ۱
چهرهای داری از شراب صبوح
همچو خورشید نیمروز صبیح ۲
هرچه میخواهی از جفا میکن
که صبیحی و نیست از تو قبیح ۳
از شکر خوشترست و شیرینتر
سخن تلخ از آن لبان ملیح ۴
دیشبت به رکنابه بود مدار
کردهای امشب آن کنابه صریح ۵
از تو مائیم خسته و بیمار
دگران جمله سالمند و صحیح ۶
آن صنم میزند خدنگ جفا
محتشم دست و پا چو صید ذبیح ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۰ - به زبان خرد این نکته صریح است صریح
گوهر بعدی:غزل ۱۵۲ - دوش گفتند سخنها ز زبان تو صریح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.