غزل ۷۸ - روی تو که اختر زمین است

روی تو که اختر زمین است
رشگ مه آسمان نشین است ۱

قدت که بلای راستان است
کاهندهٔ سرو راستین است ۲

اندام تو زیر پیرهن نیز
سوزندهٔ برگ یاسمین است ۳

چشم سیهت به تیغ مژگان
گردنزن آهوان چین است ۴

خال تو که هست نقطهٔ کفر
انگشت نمای اهل دین است ۵

دشنام تو زان لبان شیرین
زهریست که غرق انگبین است ۶

آن غمزه که گرم چشم‌بندی است
بازی ده عقل دوربین است ۷

خاک در بنده کمینت
تاج سر بنده کمین است ۸

در دیدهٔ محتشم خیالت
نقشی است که در ته نگین است ۹