غزل ۴۹ - خیالش را به نوعی انس در جان من است امشب

خیالش را به نوعی انس در جان من است امشب
که با این نیم جانیها دو جانم در تنست امشب ۱

به صحبت هر که را خواند نهان آرد به قتل آخر
مرا هم خوانده گویا نبوت قتل منست امشب ۲

به کف شمشیر و رد سر باده چند اغیار را جوئی
مرا هم هست جانی کز غرض خونخوردنست امشب ۳

ز بدمستی به مجلس دستم اندر گردن افکندی
اگر من جان برم صدخونت اندر گردنست امشب ۴

سری کز باده بودی بر سر دوش سرافرازان
به هشیاری من افتاده را در دامنست امشب ۵

سرم کوبند اگر چون زر بهم باشد به مهر او
که دل اسرار آن طرف عیار مخزنست امشب ۶

ز بزم دوست محروم از زبان خود شدم اما
چه‌ها دربارهٔ من بر زبان دشمن است امشب ۷

از آن خلعت که بر قد رقیب از لطف میدوزی
هزارم سوزن الماس در پیراهن است امشب ۸

دمی بر محتشم پیما می دیدار ای ساقی
که ذوقش جرعه خواه از باده مردافکن است امشب ۹