این متن شعری است که از تغییرات ناگهانی و تأثیرات عمیق یک شخصیت یا رویداد بر دو شهر مختلف سخن می‌گوید. با ورود یا خروج این شخصیت، شهرها دگرگون شده‌اند؛ در یک شهر وفا نابود شده و در دیگری بلای اهل نظر پدید آمده است. تصاویری مانند سیل، برق، درخت عشق و فتنه برای توصیف این تحولات استفاده شده‌اند. در نهایت، حرکت این شخصیت باعث آشوب و بی‌ثباتی در هر دو مملکت شده است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاری عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی مضامین مانند فتنه، بلای اهل نظر و نابودی وفا ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۱۴ - مهی برفت ازین شهر و شور شهر دگر شد
که از غروب و طلوعش دو شهر زیر و زبر شد ۱
ازین دیار سفر کرد و کشت اهل وفا را
در آن دیار ستاد و بلای اهل نظر شد ۲
ز سیل فرقتش این بوم جای سیل شد ارچه
ز برق طلعتش آن خطه هم محل خطر شد ۳
ز بلدهٔ که عنان تافت غصه تاخت به آنجا
به کشوری که وطن ساخت عاقبت به سفر شد ۴
درخت عشق درین شهر شد نهال خزان بین
نهال فتنه در آن ملک نخل تازه ثمر شد ۵
در این دو مملکت از پرتو خروج و ظهورش
بلیهٔ تیغ دودم گشت و فتنهٔ تیر دوسر شد ۶
چو بر رکاب نهاد آن سوار پای غریمت
ز شهر بند سکون محتشم دو اسبه بدر شد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
