خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از غم غربت و دوری از وطن می‌نالد و نگران است که عمرش در غربت به پایان برسد. اشک‌هایش بی‌اختیار جاری می‌شود و از تغییر روزگار می‌ترسد.
مفاهیم عمیق عاطفی مانند غربت، حسرت و ترس از گذر عمر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
دوبیتی ۲۰۹ - به دل چون یادم از بوم و بر آیو
به دل چون یادم از بوم و بر آیو
سرشگم بیخود از چشم تر آیو ۱
از آن ترسم من برگشته دوران
که عمرم در غریبی بر سر آیو ۲
سرشگم بیخود از چشم تر آیو ۱
از آن ترسم من برگشته دوران
که عمرم در غریبی بر سر آیو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۲۰۸ - شبی کان نازنینم در بر آیو
گوهر بعدی:دوبیتی ۲۱۰ - خوش آن ساعت که یار از در آیو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
