شاعر در این شعر از شبهایی میگوید که معشوقش در آغوشش بوده و آرزو میکند عمر گذشته دوباره بازگردد. او تمام شب را بیدار میماند و چشم به راه است تا یارش از در وارد شود.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کهن ممکن است برای گروههای سنی پایینتر چالشبرانگیز باشد.
دوبیتی ۲۰۸ - شبی کان نازنینم در بر آیو
گذشته عمرم از نو بر سر آیو ۱
همه شو دیدهٔ مو تا سحرگاه
به ره باشد که یارم از در آیو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.