خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و دوری معشوق می‌نالد و دردها و رنج‌های خود را توصیف می‌کند. او از اشک‌های سرخ و چهره‌ی زرد خود به دلیل غم فراق و صبوری سخن می‌گوید.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که درک عمیق‌تر آن ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، اشعار کلاسیک معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان جذاب‌تر هستند.
دوبیتی ۱۹۲ - بیا جانا دل پُر درد مو بین
بیا جانا دل پُر درد مو بین
سرشک سرخ و روی زرد مو بین ۱
غم مهجوری و درد صبوری
همه بر جان غم پرورد مو بین ۲
سرشک سرخ و روی زرد مو بین ۱
غم مهجوری و درد صبوری
همه بر جان غم پرورد مو بین ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۹۱ - به عالم کس مبادا چون من آئین
گوهر بعدی:دوبیتی ۱۹۳ - بیته یک شو دلم بی غم نمی‌بو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
