شاعر در این متن بیان میکند که هیچکس مانند او نیست و کسی را در دین و آیین مانند خود نمیداند. همچنین اشاره میکند که کسی که حال او را باور ندارد، او را بهراستی نمیشناسد و تکرار میکند که او بیهمتاست.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
دوبیتی ۱۹۱ - به عالم کس مبادا چون من آئین
مو آئین کس مبو در دین و آئین ۱
هر آنکو حال موش باور نمیبو
مو آئین بی مو آئین بی مو آئین ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.