شاعر از بیخبری از حال خود و سرگردانی در سفر و حضر مینالد و از بیمروتی معشوق شکایت میکند و اظهار میدارد که عمری را در آوارگی و بیقراری سپری کرده است.
متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آنها به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و سبک شعاری ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
دوبیتی ۱۶۸ - ز حال خویشتن مو بیخبر بیم
ندونم در سفر یا در حضر بیم ۱
فغان از دست تو ای بیمروت
همین دونم که عمری در به در بیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.