شاعر در این متن از درد و رنج خود در شبهای طولانی مینالد و از جفای یار و گردش زمان شکایت دارد. او گاهی خود را مانند پلنگ تیرخورده و گاهی مانند شیری در زنجیر توصیف میکند که از شدت اندوه ناله میکند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، مفاهیمی مانند رنج عشق و ناامیدی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
دوبیتی ۱۴۰ - شبی نالم شبی شبگیر نالم
ز جور یار و چرخ پیر نالم ۱
گهی همچون پلنگ تیر خورده
گهی چون شیر در زنجیر نالم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.