شاعر از عشق و فراق مینالد و از معشوق میخواهد تا با حضور خود، اتاق تاریک او را روشن کند. او به ابروهای معشوق سوگند میخورد که تا زمانی که از او دور است، غمگین خواهد بود.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی قدیمی ممکن است برای این گروه سنی دشوار باشد.
دوبیتی ۱۳۹ - بیا یک شو منور کن اطاقم
مهل در محنت و درد فراقم ۱
به طاق جفت ابروی تو سوگند
که هم جفت غمم تا از تو طاقم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.