شاعر از درد و رنجی که در دل دارد و از بدبیاریهای زندگی خود مینالد و احساس ناتوانی در برابر تقدیر خود را بیان میکند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند درد، تقدیر و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
دوبیتی ۱۲۹ - همه عالم پر از کرد چه سازم
چو مو دلها پر از درد چه سازم ۱
بکشتم سنبلی دامان الوند
همو از طالعم زرد چه سازم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.