خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد و رنجی که در دل دارد و از بدبیاریهای زندگی خود مینالد و احساس ناتوانی در برابر تقدیر خود را بیان میکند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند درد، تقدیر و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
دوبیتی ۱۲۹ - همه عالم پر از کرد چه سازم
همه عالم پر از کرد چه سازم
چو مو دلها پر از درد چه سازم ۱
بکشتم سنبلی دامان الوند
همو از طالعم زرد چه سازم ۲
چو مو دلها پر از درد چه سازم ۱
بکشتم سنبلی دامان الوند
همو از طالعم زرد چه سازم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۲۸ - به غیر ته دگر یاری ندیرم
گوهر بعدی:دوبیتی ۱۳۰ - به دل درد غمت باقی هنوزم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.