متن بالا بیانگر این است که مردم بارها از چیزهای مختلف میپرسند، اما از جان و دل یکبار هم نمیپرسند. این شعر به اهمیت توجه به درون و احساسات اشاره دارد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
دوبیتی ۷۰ - غم و درد مو از عطار واپرس
درازی شب از بیمار واپرس ۱
خلایق هر یکی صد بار پرسند
تو که جان و دلی یکبار واپرس ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.