در این شعر، شاعر از ساقی میخواهد که پیمانه را پر کند و از لحظات خوش و عیش و عشرت در مجلسی که آرزوها و اسرار در آن جریان دارد، لذت ببرد. او بهشت را در همین لحظات میبیند و از دوستداران و حریفان باادب و پیشکاران نیکنام یاد میکند. شاعر از موسیقی و رقص و زیباییهای عشق سخن میگوید و از ساقی میخواهد که از این لحظات خوش نهایت استفاده را ببرد.
این شعر حاوی مفاهیمی مانند شراب و میگساری و عشق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، درک کامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
قطعه ۲۶ - ساقیا پیمانه پر کن زانکه صاحب مجلست
آرزو میبخشد و اسرار میدارد نگاه ۱
جنت نقد است اینجا عیش و عشرت تازه کن
زانکه در جنت خدا بر بنده ننویسد گناه ۲
دوستداران دوستکامند و حریفان باادب
پیشکاران نیکنام و صفنشینان نیکخواه ۳
ساز چنگ آهنگ عشرت صحن مجلس جای رقص
خال جانان دانهٔ دل زلف ساقی دام راه ۴
دور از این بهتر نباشد ساقیا عشرت گزین
حال از این خوشتر نباشد حافظا ساغر بخواه ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.