خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و رنج خود می‌گوید. او در محله معشوق سوخته و از آتش غم آسیب دیده است. شاعر شب گذشته بر بام معشوق بوده و معشوق او را به دزدی متهم کرده، در حالی که او عاشقی بیش نبوده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۴۳۶ - در کوی تو من سوخته دامن بودم
در کوی تو من سوخته دامن بودم
وز آتش غم سوخته خرمن بودم ۱
آری جانا دوش به بامت بودم
گفتی دزدست دزد نبد من بودم ۲
وز آتش غم سوخته خرمن بودم ۱
آری جانا دوش به بامت بودم
گفتی دزدست دزد نبد من بودم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۳۵ - در وصل تو پیوسته به گلشن بودم
گوهر بعدی:رباعی ۴۳۷ - یک چند دویدم و قدم فرسودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
