خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و هجران می‌گوید. در حضور معشوق مانند گلستان شاد بوده و در دوری او با ناله و شیون روزگار گذرانده است. سپس با اشاره به دعا برای دوری چشم بد از معشوق، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا خودش ممکن است چشم بد معشوق بوده باشد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند هجران و چشم بد نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
رباعی ۴۳۵ - در وصل تو پیوسته به گلشن بودم
در وصل تو پیوسته به گلشن بودم
در هجر تو با ناله و شیون بودم ۱
گفتم به دعا که چشم بد دور ز تو
ای دوست مگر چشم بدت من بودم ۲
در هجر تو با ناله و شیون بودم ۱
گفتم به دعا که چشم بد دور ز تو
ای دوست مگر چشم بدت من بودم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۳۴ - هرگز نبود شکست کس مقصودم
گوهر بعدی:رباعی ۴۳۶ - در کوی تو من سوخته دامن بودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
