خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از عشق پر از کینه و جنگ معشوق خود می‌گوید که باعث شده است جهان را با دل تنگ بپیماید. او از بی‌کاری دست و توقف پا از حرکت سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که چه مصیبت‌هایی را تحمل کرده است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و رنج‌های عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۳۹۲ - در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ
در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ
گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ ۱
شد دست زکار و ماند پا از رفتار
این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ ۲
گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ ۱
شد دست زکار و ماند پا از رفتار
این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹۱ - تا شیر بدم شکار من بود پلنگ
گوهر بعدی:رباعی ۳۹۳ - دستی که زدی به ناز در زلف تو چنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
