خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که حتی در دوزخ، اگر زلف معشوق را در اختیار داشته باشد، از بهشتیان احساس شرم می‌کند. همچنین، اگر بدون معشوق به بهشت دعوت شود، بهشت برایش تنگ و محدود خواهد بود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی و فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۳۱۲ - در دوزخم ار زلف تو در چنگ آید
در دوزخم ار زلف تو در چنگ آید
از حال بهشتیان مرا ننگ آید ۱
ور بی تو به صحرای بهشتم خوانند
صحرای بهشت بر دلم تنگ آید ۲
از حال بهشتیان مرا ننگ آید ۱
ور بی تو به صحرای بهشتم خوانند
صحرای بهشت بر دلم تنگ آید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۱۱ - پیریم ولی چو عشق را ساز آید
گوهر بعدی:رباعی ۳۱۳ - ای خواجه ز فکر گور غم می‌باید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
