خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شعر بیانگر لحظه‌ای است که نور عشق در وجود شاعر می‌تابد و او را در هزاران رشته‌ی عشق محصور می‌کند. این احساس مانند آتشی بر شمع، وجودش را روشن کرده و در عین حال می‌سوزاند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه‌ی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۲۳۵ - آن روز که نور بر ثریا بستند
آن روز که نور بر ثریا بستند
وین منطقه بر میان جوزا بستند ۱
در کتم عدم بسان آتش بر شمع
عشقت به هزار رشته بر ما بستند ۲
وین منطقه بر میان جوزا بستند ۱
در کتم عدم بسان آتش بر شمع
عشقت به هزار رشته بر ما بستند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۴ - زان پیش که طاق چرخ اعلا زده‌اند
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۶ - آنروز که نقش کوه و هامون بستند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
