شاعر در این ابیات از رنجها و سختیهای زندگی میگوید و احساسات خود را با تصاویری مانند چشمههای پر از اشک، روزهای تیره و موهای درهمتنیده بیان میکند.
متن دارای مضامین عاطفی و غمگینانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا سنگین باشد. درک عمیق این احساسات معمولاً به بلوغ فکری و تجربههای زندگی نیاز دارد.
رباعی ۲۱۰ - قدت، قدم ز بار محنت خم کرد
چشمت چشمم چو چشمهها پر نم کرد ۱
خالت حالم چو روز من تیره نمود
زلفت کارم چو تار خود در هم کرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.