متن بیانگر ضرورت حرکت به سوی مسیر حق و گذشتن از خودخواهیهاست. تأکید دارد که نباید تنها به طاعات و خیرات خود نگاه کرد، بلکه باید به رحمت و فضل الهی توجه داشت.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۲۰۹ - دردا که همه روی به ره باید کرد
وین مفرش عاشقی دو ته باید کرد ۱
بر طاعت و خیر خود نباید نگریست
در رحمت و فضل او نگه باید کرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.