شاعر در این ابیات از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن میگوید و از لحظاتی که با او میگذراند، لذت میبرد. او حتی به چشمانی که به سوی معشوق برنمیگردند و پایی که به سوی او میرود، افتخار میکند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن مناسب نباشد. همچنین، درک کامل زیباییهای ادبی و عاطفی این شعر ممکن است به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز داشته باشد.
رباعی ۲۰۶ - شادم به دمی کز آرزویت گذرد
خوشدل به حدیثی که ز رویت گذرد ۱
نازم به دو چشمی که به سویت نگرد
بوسم کف پایی که به کویت گذرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.